Човекот се вратил од работа доцна, уморен и нервозен и го нашол својот 5-годишен син како го чека на вратата. СИНОТ: „Тато, да те прашам нешто? ТАТКОТО: „Да, секако, кажи ми, што е тоа? СИНОТ: „Тато, колку заработуваш на час? ТАТКОТО: „Тоа не е твоја работа. Зошто ме прашуваш тоа?” СИНОТ: „Само сакав да знам. Те молам кажи ми, колку заработуваш на час? ТАТКОТО: „Ако мораш да знаеш, јас заработувам 40 евра на час“.

„Ах“, одговори момчето со наведната глава. „Тато, можеш ли да ми позајмиш 20 евра, те молам? Таткото беше бесен. „Ако единствената причина поради која бараш да ти позајмам 20 евра е тоа што можеш да купиш играчка или слични глупости, тогаш сврти се и оди во собата и размисли зошто си толку себичен. Не работам секој ден за вакви детски идиотизми!“ Момчето влегло тивко во собата и ја затворило вратата. Човекот седнал и уште повеќе се налутил поради прашањето на момчето. Како се осмелува да поставува такви прашања само за да добие пари?!

По околу еден час, малку се смирил и помисли: Можеби навистина му требаше нешто за тие 20 евра… Навистина не бара често пари… Човекот отиде во собата на својот син и ја отвори вратата.
„Дали спиеш, синко?“, праша тој. „Не, тато, буден сум“, одговорило момчето. „Размислував, можеби бев премногу строг со тебе пред некое време. Имав тежок ден и лут сум на тебе. Еве ги 20-те евра што ги побара“.

Момчето се исправи насмеано. „Ох, ти благодарам тато!“ извика тој. Потоа, посегнувајќи под перницата, извади неколку стуткани банкноти. Кога видел дека момчето веќе има пари, повторно почнал да се лути. Момчето полека ги броеше парите и го погледна својот татко. „Зошто бараше повеќе пари, ако веќе ги имаш!?“, прашал таткото. „Затоа што немав доволно, а сега имам“, одговорило момчето. „Тато, сега имам 40 евра. Може ли да купам часовник од вашето време? Те молиме дојди дома порано утре. Сакам да вечерам со тебе“.

Таткото беше скршен. Го прегрна својот син и го молеше да му прости. Ова е само кратко потсетување за сите вас кои напорно работите. Не смееме да дозволиме да ни помине времето без да поминеме малку време со луѓето кои многу ни значат, кои ни се блиску до срцето.

Не заборавајте да ги споделите тие 40 евра со некој што го сакате. Ако умреме утре, лесно ќе не заменат компаниите во кои работиме. Но, ќе ни недостасуваат семејството и пријателите кои остануваат со нас до крајот на животот.