Зборови што родителите треба да ги запомнат. Дали родителите треба да ги крстат своите деца кога се мали или кога ќе пораснат? За ова неодамна во видео објавено на Инстаграм проговори бискупот Григорије, бискуп на Дизелдорф и Германија. „Крштевањето е работа и израз на слободата и мора да биде израз на слободата. Кога детето е мало, тоа мора да биде израз на слободата на вас, неговите родители и никој не смее да ви ја одземе таа слобода. Значи, тоа е вашата слобода. Ако одлучите да не ги крстите кога е мало, тогаш кога ќе пораснат, кога ќе станат возрасни, тоа повторно мора да биде израз само на нивната слобода.

Затоа, крштевањето мора да биде чин на слобода“, напомена епископот во пораката до родителите. Крштевањето е првата од седумте свети мистерии со кои поединецот станува легитимен член на христијанската заедница и стекнува право на сите други тајни и црковни обреди. Се сметало дека со тоа се чисти оној кој се крсти од сите лични и наследени гревови, па во минатото било обичај да се крсти детето што поскоро.

„Во втората половина на 19 и до средината на 20 век најмногу се гледало дека децата се крштевале меѓу седум и 40 дена“, изјави етнологот Весна Марјановиќ за порталот yumama. Веднаш по раѓањето, некој од куќата одел кај попот да го земе името, името што го носи детето до крштевката и осветената вода што се додавала малку при капење на детето до 40 дена.

Според Марјановиќ, кум што го крштевал детето најчесто бил тој што ги венчал родителите, а доколку не можел да крсти новороденче, тогаш кумот би му бил предаден на некој помлад од истото семејство. Доколку тоа не било можно, со согласност на стариот кум, се избира нов, бидејќи се смета дека брачната двојка повеќе нема да може да има деца доколку самоиницијативно го смени кумот.

„Заедно со кумот, свекрвата или помлада жена од семејството оделе во црква, поретко сестрата или таа што учествувала во породувањето. Мајката не присуствувала бидејќи жената се сметала за нечиста и до 40 дена по породувањето, па за време на крштевањето останувала дома и го правела она што би сакала да го прави нејзиното дете кога ќе порасне: читала, везела… Ова одамна е вообичаено, па денес мајките одат на крштевки со своите деца“, вели Марјановиќ.

Родителите кои сакаат дете можат да се крстат во храмови, манастири и цркви, но и во родителскиот дом доколку има потреба.