На самиот почеток би сакал да се дистанцирам – овој текст не е насочен кон никаков прекин особено. Ниту кога бранам, ниту кога напаѓам – сите овие партии ми се подеднакво исти, бидејќи ниту една од нив не направи апсолутно ништо за мене и за таквите како мене кои решија да ја напуштат својата земја поради целата ситуација.

Во Шведска сум 4 години и немам никакви замерки за животот овде. Со многу труд и посветеност успеав да стигнам до раководна позиција која ми обезбедува многу солидна плата, што значи дека и овде се вреднува работата и знаењето. За жал, тоа не можам да го кажам за мојата родна Македонија, каде што не познавам никој што успеал да напредува како мене за толку кратко време. Сепак, тие што се членови на партијата напредуваа. Станаа директори, но не направија ништо освен слушајќи ги челниците, ги доведоа фирмите на работ на банкрот.

Читам деновиве медицински работници од Македонија масовно одат во Германија. Нормално, таму се повеќе ценети и многу подобро платени. Луѓето одат таму каде што се чувствуваат подобро. Минимум 6 години студираш во Македонија и после се, твојата држава не може да најде начин да ти обезбеди работа и солидни услови за работа.

Гледам дека во Македонија најавуваат нови цени на горивата затоа што таму цените биле поевтини отколку во другите европски земји. А дали некој се запрашал колкав е соодносот на платите во Македонија и околните европски земји? Дали некој се запрашал дали човек може да си дозволи автомобил со толкава плата?

Денеска младите во Македонија врзуваат крај со крај, не се одлучуваат за свадби и проширување на семејството затоа што немаат можности. Живеат од денес за утре, а кога ќе им се укаже можност да се фатат за некоја од европските земји, набрзина се пакуваат и заминуваат. Ги оставаат партнерите, пријателите, колегите, семејството – целиот живот го пакуваат во два куфери и си заминуваат.

Тие одат во нова, непозната средина, меѓу луѓе чиј јазик не го разбираат и го започнуваат животот од нула. До каде не однесоа со нивните одлуки. Ни ги однесоа нашите најдобри години и не оставија на цедило, не ни обезбедуваат средина во која можеме да живееме живот достоен за човек.

Во име на повеќе од половина милион иселеници од Македонија, би сакал да им се заблагодарам на политичарите за тоа, бидејќи ситуацијата во која не доведоа не натера да се залагаме за себе и за нашите животи. Сакам да ја посетувам Македонија, но само како гостин, со куфер желби за подобро утре.