Писмо од мајката до синот: „Твојата мајка направи многу добро за тебе, а ти не се вртиш да ја погледнеш“

Писмо од мајка до нејзиниот син: „Твојата мајка направи многу добро за тебе, а ти не гледаш назад во неа“

Ако некој те почитува еден ден, би му бил благодарен до крајот на животот, а мајка ти направила многу добро за тебе, а ти не се враќаш на неа, убаво се однесувала со тебе. Таа беше твоја слугинка со години, а ти заборави на се, до каде што отиде твојата великодушност!

Мојот син! Секогаш кога ќе слушнам нешто убаво за тебе, и јас се радувам, бидејќи ти си мој роднина, но се прашувам каков грев сум направила што не ме посетуваш и не сакаш да ме видиш со очи. Дали некогаш сум ти го ускратил правото на мене?! Барем да бев и слугинка во куќа еднаш ке ми речеше благодарам.

Покажи ми малку благост, дај ми ја наградата и постапувај убаво со мене. О, синко! Сакам да те видам, не сакам ништо повеќе од тоа. Дозволете ми да го видам обликот на твоето лице! Моето срце плаче, а солзите течат сами по себе. Вие го продолжувате својот живот, а луѓето зборуваат за вашиот добар морал и почит кон нив.

Зар не дојде време твоето срце да се смилува на една старица која настрада и чија желба за тебе ја убива од чекање. Ти ги уништи нејзините чувства, го налути нејзиното срце до тој степен што дури и солзите и секнаа во очите. Не се жалам ниту се молам против тебе, не го покажувам својот гнев.

Ако мојата молитва ги премине облаците и стигне до рајските порти, моето проклетство ќе стигне до вас, а вас и вашето семејство ќе ги снајде зло. Не, нема да го направам тоа, ти сепак остануваш мојата душа, среќа и пролет на мојот живот. Уверете се сами, синко.

Косата почнува да ви побелува, ќе поминат години и ќе остарите, а наградата е според трудот. Ќе му напишеш писмо на синот со солзи во очите, како што ти пишувам јас. О, синко! Утеши ја мајката во нејзината несреќа, а потоа, ако сакаш, искини го нејзиното писмо. И знајте дека кој прави добро, си прави себеси, а кој се однесува лошо, си нанесува штета.