Староста со себе носи осаменост, а само поединците знаат да се снајдат „Имам 67 години и живеам сама. Ги замолив децата да се вселам кај нив, но тие одбија. Не знам како да живеам понатаму… „Изјавата на оваа жена на социјалните мрежи е крик на старец кој сака друштво. По ова признание почнаа да пристигнуваат слични:

Сопругот почина одамна. Продолжив да работам, бидејќи тоа е единственото нешто што ме спасува од досада. Во последните години живеам како робот, ништо не ме прави среќна!“ „Немам хоби, и не ни барам, престара сум за тоа. Му понудив на син ми да се всели во мојот стан, кој е поголем од нивниот, но снаа ми беше против. Очигледно не сака да живее под ист покрив со неговата мајка!“

Еве што ги советуваат психолозите таквите луѓе: „Недостатокот на хоби, што е уште полошо, недостатокот на желба за наоѓање хоби може да биде знак на депресија. Затоа, не би било излишно постарите да се консултираат со невролог, психолог или психотерапевт“.

Специјалистот е сигурен дека во современиот свет, 67-годишниот човек не треба да се чувствува стар. И во оваа ситуација не е проблем што децата не сакаат да ги земат со себе мајка или татко. Наместо тоа, возрасните потомци едноставно го ценат личниот простор во кој ја создале удобноста што им е потребна.

„Оваа жена треба да се ослободи од фантазијата дека за неа е најдобро да живее со децата. На крајот на краиштата, таа има друг начин – да го исполни сопствениот живот. Доволно е да погледнете малку наоколу и да видите што е интересно и што ве опкружува. Можете да ги посетите настаните што се случуваат во близина, да видите места до кои не можевте да стигнете. Ви треба ново социјално искуство“, сигурен е психологот.

Многу е полошо кога човек се затвора во круг на едноставни интереси како „гледајње телевизија, одење во здравствен дом, одење во продавница“ „Тесниот круг на обврски прави секој ден да изгледа како претходниот, а во ова случај, постојано се јавува чувство на развој на осаменост.

Денес, можностите на една личност на која било возраст станаа многу пошироки и глупаво е да не се искористат. Некој повторно се жени во старите денови, а некој наоѓа сосема ново хоби…

Во исто време, голема одговорност има и помладата генерација. На крајот на краиштата, децата и внуците се способни да направат сè што е потребно за нивната сакана да не го изгуби интересот за животот, дури и во староста.