Тој беше „непознато момче“ додека не дојде во рацете на ова прекрасно семејство

„Непознатото момче“ дојде во рацете на прекрасно семејство. На светот му требаат добри приказни среде сите лоши вести. Ова е една таква приказна. Во 2014 година, едно четиричлено семејство од Оклахома одлучило дека е подготвено да посвојува деца. Парот Тод и Ејми веќе имаа син и ќерка, но сакаа уште едно дете. Тие веднаш се пријавиле да бидат посвоители, а Бог направил се останато.

25.11. семејството добило итен повик од социјалните служби да дојде да потпише некои документи. Тие се пакуваа за патување за Денот на благодарноста, па мислеа дека ќе дојдат подоцна, но канцеларијата јасно стави до знаење дека мора да дојдат веднаш. Ејми го оставила сопругот со децата и отишла да види што се случува.

Пред да замине, Тод ѝ ги покажал вестите на телевизија за новороденото машко бебе кое било оставено во локалната соба за итни случаи со штотуку пресечена папочната врвца, а не ни закачена. Неговата мајка била бездомник и не можела да се грижи за него. Двојката се посомневала дека можеби ги повикуваат поради детето, но набрзо ја отфрлиле мислата.

Кога Ејми пристигнала во агенцијата, ја дочекале солзи. Таа рече: „Можев да видам дека сите плачат и се прашуваат каде е Тод. Се плашев дека нешто не е во ред со нашата документација и кога прашав дали е се во ред, ми дадоа парче хартија на која беше испечатена веста: „Жена оставила новороденче во клиниката во Тулса“.

Да, тоа беше детето што ѝ го спомна Тод. Тогаш Ејми ја слушна најубавата реченица досега: „Веќе не мора да потпишуваш ништо“. Ве чека на одделението за интензивна нега. Тоа е твое.” Ејми била пресреќна, конечно добиле бебе.

Ејми сфатила дека тоа е вистинско чудо од Бога. Таа рече: „Затоа плачеа и беа емотивни – беа сведоци на Божјото дело. И сега се згрозувам кога ќе се сетам на тој момент. Сè уште сме изненадени што Бог не избра нас за родители“.

Ејми ги седнала сопругот и децата дома, им кажала дека нивните планови се откажани и дека нивниот нов син ги чека во болница. Семејството веднаш се упатило во болница и по кратко чекање конечно го видело својот син. Ејми се присети: „Кога стигнавме до него, знаевме дека е наш. Беше совршен. Тој не беше најздравото бебе, но беше вистински борец. На неговата нараквица пишуваше „непознато момче“ што ни ги скрши срцата, но не остана толку долго така“.

Децата веднаш ја украсиле неговата соба со налепници и цртежи. Семејството следната недела ја помина со него на интензивна нега и се подготвуваше да се врати дома. Во еден момент, медицинската сестра мислела дека бебето покажува симптоми на одвикнување, но се испоставило дека станало раздразливо кога семејството морало на момент да оди дома за да земе нешто.

Момчето пристигнало дома со семејството неколку дена подоцна. Процесот на посвојување беше многу тежок и макотрпен, а Ејми ги охрабри сите посвоители да не се откажуваат, дека ќе биде тешко и напорно, но дека вреди да се бориме и да се мачиме.

11.10.2016 г. момчето беше официјално посвоено. Ејми ја заврши прекрасната приказна на своето семејство велејќи: „W е навистина посебен. Тој е најздравото, најсреќното, најразиграното 2-годишно дете. Тој донесе многу радост и забава во нашето семејство. Бог помести многу големи планини за да не стави на овој пат. Тоа е прекрасен потсетник дека Божјиот план е подобар отколку што некогаш би можеле да замислиме.

Сакаме сите луѓе кои се молеле за него да знаат дека нивните молитви биле одговорени уште пред да ги кажат. Бог има големи планови за нашето мало момче и ние сме пресреќни што имаме можност да бидеме со него“.